Filed under: Film : ภาพเคลื่อนไหว
ช่วงนี้อเมริกันชนเริ่มยอมรับและหันมาสนใจ ความคิดและความเชื่อจากฝั่งตะวันออกมากขึ้น ดังจะเห็นได้จาก กระแส Japanism ที่ระบาดไปในกลุ่มคนทุกเพศทุกวัย และที่เด่นชัดคงจะเป็นการที่ ฮอลลีวู้ด นำโครงเรื่องจากหนังตะวันออกหลายชาติมาทำใหม่ในสไตล์ของตน ไม่ว่าจะเป็น Infernal Affairs ในคราบ The Departed และอีกหลายๆเรื่อง
แล้วก็ถึงคราวหนังไทยแล้ว เอ่อ..จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย คงยังจำหนังผี The Eye หรือชื่อไทย “คนเห็นผี” ของสองพี่น้องตระกูลแปงกันได้ดี เวอร์ชั่นอเมริกัน เป็นเจสสิก้า อัลบ้าเล่น ใจเราคิดว่า ฝรั่งจะทำมันออกมายังไงก็คงไม่ค่อยเก็ทแนวความคิดแบบตะวันออกอย่างแท้จริงหรอก อย่างคราว The Departed ก็ไม่ได้อารมณ์ตามแบบฉบับออริจินัลสักเท่าไหร่
ถ้าเทียบกับการที่ฝรั่งนำมาทำเป็นเวอร์ชั่นฝรั่ง กับการที่ฝรั่งซื้อหนังไทยมาขายแล้วทำซับไตเติ้ลประกอบ สำหรับเราอย่างหลังยังน่าดีใจกว่า อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าเค้าเอามาหมด และเป็นการอวดสายตาโลกว่า หนังไทยก็เจ๋งกับเค้าเหมือนกัน เวลาไปเดิน Virgin Store แผนกดีวีดีหนังเอเชีย เห็นหนังไทยหลายเรื่องได้มามีพื้นที่ในตลาดโลก ก็รู้สึกดีใจแทนผู้กำกับและทีมงานเค้าเหมือนกัน ตอนนี้ที่เห็นก็มีหมวด สองพี่น้องตระกูลแปง มีเป็นเอก มีพี่เจ้ย แล้วก็มีเรื่องเด็กหอ เห็นแล้วอยากจะแนะนำฝรั่งข้างๆให้ซื้อติดมือกลับบ้านซักแผ่นสองแผ่น

ถ่ายรูปโปสเตอร์โฆษณาข้างถนนมาฝาก เอาเป็นว่า The Eye ภาคฝรั่ง เข้าโรง วันที่ 1 กุมภา เวลานิวยอร์ก นะจ๊ะ
Filed under: Film : ภาพเคลื่อนไหว
อากาศที่นี่เริ่มเข้าสู่เลขตัวเดียวแล้ว couch potato คือสิ่งเดียวที่อยากทำ และอยากเป็นอยู่ทุกวัน อยู่แต่บ้าน นั่งดูทีวี ตากฮีตเตอร์ไป ออกข้างนอกแล้วปากสั่น ชาที่มือและเท้าไปหมด นิวยอร์ค หนอ นิวยอร์ค ยูเป็นเมืองที่สุดโต่งมากๆ ร้อนก้อร้อนเอี้ยเอ้ีย หนาวก้อหนาวเข้ากระดูกดำ ขอความพอดีให้เมืองนี้หน่อยได้มั๊ยเนี่ย เข้าเรื่องดีกว่า ตอนนี้ซีรี่ส์สุดโปรดของวัยรุ่นเด็กแนวที่ริอ่านเป็น couch potato คือเรื่อง “Gossip Girl”
หลายคนอาจเคยได้ยินมา หรือ เคยได้รู้เรื่องราวมาบ้างแล้ว เพราะเค้าสร้างจากนวนิยายหลายตอนต่อของ Cecily Von Ziegesar ในชื่อเรื่องเดียวกัน เป็นเรื่องราวของ เด็กมอปลายหรือไฮสคูลมะกัน หกคน ชายสามหญิงสาม อย่าเพิ่งจินตนาการไปว่าเค้าทั้งหกอยากจะเปิดร้านหมี่เกี๊ยวตีตลาดชายสี่ จริงๆแล้ว ความรักของคนทั้งหกยุ่งเหยิงพัลวัลพัลเก และด้วยความที่พวกเขาเป็นคนในสังคมชั้นสูงของนิวยอร์ค เรื่องราวของพวกเขาจึงเป็นที่อยากรู้อยากเห็นของคนที่เราไม่รู้ว่าใคร คอยคาบข่าวมากอสสิบให้เราฟังทุกคืนวันพุธ หลังรายการ America’s next top model
ขอบอกว่า ใครที่ทำตัวเป็นคนดีไม่ชอบเรื่องกอสสิบนินทาว่าร้ายใครก็ต้องดู เพราะนักแสดงนำเป็นวัยรุ่นหน้าตาดี ดูแล้วชุ่มชื่นหัวใจ ใครจะรัก the soprano ก็รักไป เราขอติดตามเด็กหกคนนี้ดีกว่า นอกจากหน้าตาดีแล้ว ยังเล่นดีอีก ยิ่งไปกว่านั้นรสนิยมด้านดนตรี สถานที่และคอสตูมของทีมผู้ผลิตก็ดีและโดดเด่นมาก เรียกได้ว่าเป็นซีรีส์ที่ไร้ที่ติจริงๆ เอาเป็นว่า ใครอยากรู้ว่า วัยรุ่นนิวยอร์คเขาแต่งตัว ฟังเพลงหรือคิดอ่านกันอย่างไร ก็ลองหาเรื่องนี้มาชมกันนะ แอบแนบ พรีวิวมาให้ดู หวังว่าคงจะชอบกัน
Filed under: Film : ภาพเคลื่อนไหว
เพิ่งดูภาพยนตร์ของพี่ต้อม เป็นเอก รัตนเรื่อง เรื่องล่าสุดจบ “พลอย” หนังเค้าออกมานานแล้ว แต่กว่าจะมาถึงนิวยอร์คก็ใช้เวลาสามสี่เดือนได้ ชอบและติดตามหนังของพี่เค้ามาเรื่อย หลังจากดูเรื่องนี้จบแล้ว ให้ได้คิดว่า พี่ต้อมอยากจะบอกเราว่า รัก คือ เซ็กส์เท่านั้นเหรอ เรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นสลับความจริงกับความฝัน แดงกับวิทย์มีปากเสียง คุยกันเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ แดงเคลือบแคลงในความรักของวิทย์ ทุกคนที่มีคนรัก ดูแล้วก็น่าจะเข้าใจ เรื่องราวเหล่านี้เกิดขึ้นเป็นนิจอยู่แล้ว เหมือนเราไม่สบาย เป็นหวัด ไอ้นี่ก็คือไม่สบายทางความรัก ยาก็คือ กอดกัน หรืออย่างที่น้องพลอยบอกพี่วิทย์ว่า “กอดกัน มีเซ็กส์กัน ไม่ง่ายกว่าเหรอพี่” เรารู้สึกว่าประโยคนี้ แม่ง มันออกมาจากปากพี่ต้อมว่ะ เป็น คีย์เวิร์ด หรือ คีย์เซ็นเท็นส์ ก็ว่าได้ มันเป็นประโยคที่ผู้ใหญ่ควรจะพูดกัน ไม่ใช่ออกมาจากปากเด็ก ยกเว้นพลอย เพราะพลอยค่อนข้างอยากจะเป็นผู้ใหญ่
พลอย จบลง ตรงที่ แดงกับวิทย์กลับมาเข้าใจและรักกัน เราทุกคนต่างทำเรื่องรักให้เป็นเรื่องยาก แดงกับวิทย์ ถ้ากอดกัน มีเซ็กส์กันก็จบ แดงยกประเด็นว่า ไม่เคยนอนกับวิทย์มาเป็นปี ปี แล้ว เก็ทเลย คุณแดงแกดูหงุดหงิด หงุดหงิด ชวนทะเลาะ แต่ก่อนแกเคยเป็นดารา ตอนนี้เป็นแม่บ้าน ถ้าเราเป็นแก เราคงรู้สึกว่าตัวตนเราหายไปเหมือนกันนะ ให้ยิ่งระแวงสงสัยสามีเข้าไปใหญ่ แกปล่อยตัวจนโดนข่มขืน
หลังจากโดนข่มขืน และเกือบจะถูกทำร้ายจนเสียชีวิต เรากลับได้เห็นรอยยิ้มแรกของแดง เธอยังทิ้งท้ายกับสามีอีกว่า จริงๆแล้วพลอยเป็นเด็กน่ารัก แน่ะ รู้นะ คิดอะไร
พี่ต้อม เก่ง อ่ะ เก่ง โว้ยยย เก่ง จิง จิ๊งงง