JibU


The Eye …คนเห็นผี
มกราคม 28, 2008, 4:27 am
Filed under: Film : ภาพเคลื่อนไหว

ช่วงนี้อเมริกันชนเริ่มยอมรับและหันมาสนใจ ความคิดและความเชื่อจากฝั่งตะวันออกมากขึ้น ดังจะเห็นได้จาก กระแส Japanism ที่ระบาดไปในกลุ่มคนทุกเพศทุกวัย และที่เด่นชัดคงจะเป็นการที่ ฮอลลีวู้ด นำโครงเรื่องจากหนังตะวันออกหลายชาติมาทำใหม่ในสไตล์ของตน ไม่ว่าจะเป็น Infernal Affairs ในคราบ The Departed และอีกหลายๆเรื่อง

แล้วก็ถึงคราวหนังไทยแล้ว เอ่อ..จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย คงยังจำหนังผี The Eye หรือชื่อไทย “คนเห็นผี” ของสองพี่น้องตระกูลแปงกันได้ดี เวอร์ชั่นอเมริกัน เป็นเจสสิก้า อัลบ้าเล่น ใจเราคิดว่า ฝรั่งจะทำมันออกมายังไงก็คงไม่ค่อยเก็ทแนวความคิดแบบตะวันออกอย่างแท้จริงหรอก อย่างคราว The Departed ก็ไม่ได้อารมณ์ตามแบบฉบับออริจินัลสักเท่าไหร่

ถ้าเทียบกับการที่ฝรั่งนำมาทำเป็นเวอร์ชั่นฝรั่ง กับการที่ฝรั่งซื้อหนังไทยมาขายแล้วทำซับไตเติ้ลประกอบ สำหรับเราอย่างหลังยังน่าดีใจกว่า อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าเค้าเอามาหมด และเป็นการอวดสายตาโลกว่า หนังไทยก็เจ๋งกับเค้าเหมือนกัน เวลาไปเดิน Virgin Store แผนกดีวีดีหนังเอเชีย เห็นหนังไทยหลายเรื่องได้มามีพื้นที่ในตลาดโลก ก็รู้สึกดีใจแทนผู้กำกับและทีมงานเค้าเหมือนกัน ตอนนี้ที่เห็นก็มีหมวด สองพี่น้องตระกูลแปง มีเป็นเอก มีพี่เจ้ย แล้วก็มีเรื่องเด็กหอ เห็นแล้วอยากจะแนะนำฝรั่งข้างๆให้ซื้อติดมือกลับบ้านซักแผ่นสองแผ่น

theeye.jpg

ถ่ายรูปโปสเตอร์โฆษณาข้างถนนมาฝาก เอาเป็นว่า The Eye ภาคฝรั่ง เข้าโรง วันที่ 1 กุมภา เวลานิวยอร์ก นะจ๊ะ



ของฝากจากนิวยอร์ค
มกราคม 22, 2008, 6:49 pm
Filed under: Food : อยู่เพื่อกิน

เมื่อไม่นานมานี้ อีวา เพื่อนสาวชาวฝรั่งเศสเรียนจบจะกลับประเทศแล้ว แกให้ช่วยคิดว่า จะซื้อของฝากอะไรจากนิวยอร์คไปให้คุณแม่ดี เพื่อนๆคิดไม่ออก นิวยอร์คไม่ใช่เมืองที่จะมีผลิตภัณฑ์โอท็อปให้ช้อปไปฝากญาติโยมซะด้วย

เสื้อ I Heart NY ก็ไม่เข้าที กระเป๋าถือ ของ Coach ก็เห็นทีจะไม่เข้าท่า เดี๋ยวจะเข้าทำนอง อัฐยายซื้อขนมยาย และถ้าจะซื้อ coach สักใบ คงจะต้องเสียกันหลายอัฐเลยทีเดียว ทำยังไงกันดี เย็นนั้นเธอจะต้องขึ้นเครื่องแล้วสิ

เราเดินหากันอย่างร้อนรนในย่านโซโห จนรู้สึกว่า ไม่ไหวแล้ว ต้องหาน้ำตาลให้เลือดหน่อย อีวาจึงแนะนำร้านชีสเค้กร้านหนึ่ง ซึ่งแกโฆษณาชวนเชื่อไว้ว่าอร่อยที่สุดในนิวยอร์ค ร้านตั้งอยู่ในโซโหนี่แหละ ทุกคนตกลงทันทีร้านเป็นร้านเล็กๆเหมือนเป็นกิจการในครอบครัว ชื่อว่า Eileen’s Cheesecake ชีสเค้กของคุณป้าไอลีน ในร้านมีที่นั่งอยู่ไม่ถึงสิบ ด้านหน้ามีตู้โชว์เค้กที่ใช้เป็นเค้าท์เต้อร์ หลุดจากเค้าท์เตอร์ไปเป็นเครื่องปั่น และชีสเค้กเรียงรายอยู่นับร้อย สาวๆในกลุ่มกรี๊ดกร๊าดตามประสา พลางสั่ง มินิชีสเค้ก หรือชีสเค้กขนาดสำหรับหนึ่งคน กันคนละชิ้น มีทั้ง สตรอเบอร์รี่ บานาน่าโอรีโอ บลูเบอร์รี่ และอีกมากมาย ได้ชิมแล้ว อยากจะบินขึ้นฟ้า อร่อยฉุดๆเลย

eileens.jpg

จากคนที่ไม่เคยชอบกินชีสเค้ก ได้มาเจอของจริงแล้ว กลับไปอุดหนุดทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละสามชิ้น วันเกิดใครก็ไปซื้อชีสเค้กเค้ามาแฮปปี้เบิร์ดเดย์ แขกไปใครมาเที่ยวและมาเยี่ยม ก็พาไปอุดหนุนเค้า ทุกคนลงมติแล้วว่า เป็นหนึ่งในร้านที่อร่อยที่สุดในนิวยอร์คจริงๆ ที่บอกว่า หนึ่งในบรรดาร้านอร่อย เพราะว่า นิวยอร์คขึ้นชื่อด้านชีสเค้ก อร่อยกันหลายที่เหลือเกิน แต่ละร้านจะมีเอกลักษณ์เฉพาะเป็นของตัวเอง อย่าง ร้านป้าไอลีนนี่ เนื้อชีสเค้กแกไม่หนักดี กินสบายๆเข้ากับแครกเกอร์บุบรอบๆตัวชีสได้ดีมาก เอาเป็นว่า ใครมีโอกาสได้มาลองไปชิมกันได้ที่ 17 Cleveland Place แถวๆโซโห นั่นแหละ ไม่ก็ลองเข้าไปเยี่ยมชมเวบไซต์ได้ที่ www.eileenscheesecake.com

สรุปว่า วันนั้น อีวา ตัดสินใจขนสตรอเบอร์รี่ชีสเค้กขนาด สิบสามนิ้ว ขึ้นเครื่องกลับไปฝากคุณแม่ที่ฝรั่งเศส



New Year, New York
มกราคม 3, 2008, 6:22 am
Filed under: Music : หูเปื่อย หูแฉะ

ปีใหม่ปีนี้ความตื่นเต้นลดน้อยลงไปพร้อมกับความเป็นเด็ก ไม่อยากจะคิดว่าเราแก่ลงไปอีกปีแล้ว แต่เมื่อนึกถึงความเย็นชากับเทศกาลปีใหม่แห่งมหานครที่ไม่เคยหลับไหลอย่างนิวยอร์คนั้นทำให้รู้สึกสะพรึงในอารมณ์ของตัวเองเหมือนกัน ปีนี้เลือกที่จะนับถอยหลังเงียบในบ้านผ่านจอทีวี นักท่องเที่ยวหลั่งไหลสู่ไทม์สแควร์ มีทั้งครอบครัวพร้อมหน้า ที่ตั้งใจจะมาสานสัมพันธ์กันในวันนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ และคู่รักหลายพันคู่ที่ตั้งหน้าตั้งตารอจังหวะหลังเลขหนึ่งเพื่อจุมพิตกันโดยมิได้นัดหมาย บางรายถึงกับขอแต่งงานต่อหน้าสักขีพยานเหยียบแสน กระดาษสีที่จารึกด้วยคำอธิษฐานและคำอวยพรกว่าร้อยภาษา โปรยปรายลงมาราวกับหิมะสีรุ้งชวนให้เคลิ้มไปกับบรรยากาศแห่ง “เมือง”

เสียงเพลงของคุณปู่ Frank Sinatra ขับกล่อมก้องไทม์สแควร์และลำโพงในห้องเล็กๆ

Start spreading the news
I’m leaving today
I want to be a part of it, New York, New York
These vagabond shoes
Are longing to stray
And make a brand new start of it
New York, New York
I want to wake up in the city that never sleeps
To find I’m king of the hill, top of the heap
These little town blues
Are melting away
I’ll make a brand new start of it
In old New York

If I can make it there
I’ll make it anywhere
It’s up to you, New York, New York.

ใครจะฟังเพลงนี้แล้วรื่นรมณ์อย่างไรไม่รู้ รู้แต่ว่าวันนี้ฟังแล้ว ให้กำลังใจได้ประหนึ่งเพลงเพื่อชีวิต