Filed under: Film : ภาพเคลื่อนไหว
อากาศที่นี่เริ่มเข้าสู่เลขตัวเดียวแล้ว couch potato คือสิ่งเดียวที่อยากทำ และอยากเป็นอยู่ทุกวัน อยู่แต่บ้าน นั่งดูทีวี ตากฮีตเตอร์ไป ออกข้างนอกแล้วปากสั่น ชาที่มือและเท้าไปหมด นิวยอร์ค หนอ นิวยอร์ค ยูเป็นเมืองที่สุดโต่งมากๆ ร้อนก้อร้อนเอี้ยเอ้ีย หนาวก้อหนาวเข้ากระดูกดำ ขอความพอดีให้เมืองนี้หน่อยได้มั๊ยเนี่ย เข้าเรื่องดีกว่า ตอนนี้ซีรี่ส์สุดโปรดของวัยรุ่นเด็กแนวที่ริอ่านเป็น couch potato คือเรื่อง “Gossip Girl”
หลายคนอาจเคยได้ยินมา หรือ เคยได้รู้เรื่องราวมาบ้างแล้ว เพราะเค้าสร้างจากนวนิยายหลายตอนต่อของ Cecily Von Ziegesar ในชื่อเรื่องเดียวกัน เป็นเรื่องราวของ เด็กมอปลายหรือไฮสคูลมะกัน หกคน ชายสามหญิงสาม อย่าเพิ่งจินตนาการไปว่าเค้าทั้งหกอยากจะเปิดร้านหมี่เกี๊ยวตีตลาดชายสี่ จริงๆแล้ว ความรักของคนทั้งหกยุ่งเหยิงพัลวัลพัลเก และด้วยความที่พวกเขาเป็นคนในสังคมชั้นสูงของนิวยอร์ค เรื่องราวของพวกเขาจึงเป็นที่อยากรู้อยากเห็นของคนที่เราไม่รู้ว่าใคร คอยคาบข่าวมากอสสิบให้เราฟังทุกคืนวันพุธ หลังรายการ America’s next top model
ขอบอกว่า ใครที่ทำตัวเป็นคนดีไม่ชอบเรื่องกอสสิบนินทาว่าร้ายใครก็ต้องดู เพราะนักแสดงนำเป็นวัยรุ่นหน้าตาดี ดูแล้วชุ่มชื่นหัวใจ ใครจะรัก the soprano ก็รักไป เราขอติดตามเด็กหกคนนี้ดีกว่า นอกจากหน้าตาดีแล้ว ยังเล่นดีอีก ยิ่งไปกว่านั้นรสนิยมด้านดนตรี สถานที่และคอสตูมของทีมผู้ผลิตก็ดีและโดดเด่นมาก เรียกได้ว่าเป็นซีรีส์ที่ไร้ที่ติจริงๆ เอาเป็นว่า ใครอยากรู้ว่า วัยรุ่นนิวยอร์คเขาแต่งตัว ฟังเพลงหรือคิดอ่านกันอย่างไร ก็ลองหาเรื่องนี้มาชมกันนะ แอบแนบ พรีวิวมาให้ดู หวังว่าคงจะชอบกัน
Filed under: Food : อยู่เพื่อกิน
สุดสัปดาห์ที่เธอกับฉันไม่ต้องทำอะไร เรามีเวลากันทั้งคู่ ว่างกันทั้งวัน แบบนี้ จะนั่งจับเจ่าอยู่ในห้องแคบๆก็เสียดายชีวิตเปล่าๆ วันอาทิตย์อากาศดีดีแบบนี้ จะมีอะไรดีไปกว่า อาหารกลางวันแบบไทยๆ ที่ร้านศรีประไพ ร้านเลิฟของคนไทยในนิวยอร์ค มีอาหารไทยวาไรตี้มากๆ ล่าสุดเห็น “เห่าดง” ในรายการอาหารพิเศษ เกิดมาเพิ่งเคยได้ยิน และเป็นที่น่าประหลาดใจต่อผู้พบเห็นเป็นอย่างมาก ตีความกันไปต่างๆนาๆว่า เจ้าของร้านอาจจะนำเข้าเนื้องูเห่ามาจากเมืองไทย เอ หรือว่าเค้าใช้เนื้อหมาหว่า นัยน์ว่ามีอะไรเห่าๆด้วย อย่างไรก็ตาม ทางเราจะรับหน้าที่ค้นหาคำตอบและนำมาเสนอให้ผู้อ่านทราบต่อไป โต๊ะเราสั่ง ข้าวผัดน้ำพริกลงเรือเสิร์ฟพร้อม the best ไก่หวาน in town ข้าวมันส้มตำไก่ย่าง ขอเปลี่ยนจากข้าวกะทิเป็นข้าวเหนียว เห็นว่ามันไม่เข้ากันจริงๆ เลี่ยน และข้าวคลุกกะปินอกจากจะล้อมรอบด้วยผักและไก่หวานของโปรดแล้ว ยังจะทำให้เราเกิดอาการตาร้อนต่อคนที่สั่งด้วย กุ้งแห้งทอด อ.ม.จ. (ถ้าติดตามกันมาคงจะรู้ว่าย่อมาจาก โอ้แม่เจ้า) กายหยาบนั่งกินอยู่ในจริต แต่กายละเอียดลุกขึ้นมาเต้นเคล้าน้ำตาแห่งความตื้นตันไปแล้ว อิ่มกันไปตามอัตภาพ ต้องหาที่เดินย่อย จับรถไฟเข้าเมืองทันทีด้วยสัญชาตญาณคนเมือง
และแล้วก็มาถึง 14th Street, Union Square ขอแนะนำย่านนี้ให้คนที่รักการเดิน ฟู้ด มาร์เก็ต เพราะย่านนี้เป็นที่ตั้งของ ฟู้ด มาร์เก็ตคุณภาพถึงสามเจ้า
Whole Food Market เป็นที่สำหรับผู้ที่ห่วงใยสุขภาพกายและสุขภาพโลก เมื่อเข้าไปจะพบกับผลิตภัณฑ์อาหารที่ดูดีมีสกุล ออร์แกนิค ผัก ผลไม้สด แต่ราคาค่อนข้างสูง แนะนำ “365 Garlic Ranch Potato Chips” เป็นเลย์แบรนด์ของเจ้านี้โดยเฉพาะ กินแล้วไม่เจ็บคอ เพราะโรคประจำตัวเราคือเจ็บคอ ปกติจะไม่กินเลย์เลย เพราะกินแล้วจะมีเลือดติดเสมหะออกมา น้ำผึ้งที่นี่ก็ใช้ได้ โยเกิร์ตด้วย แต่ซุ้มบุฟเฟ่ต์ อาหารไม่อร่อยซักอย่าง เคยกินซูชิจืดชืด และแกงอินเดีย ซึ่งฝรั่งทำไม่อร่อยอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นขอเตือน ขายได้ไงวะ ปอนด์ละเจ็ดเหรียญแปดเหรียญ
The Food Emporium บนถนนเดียวกัน อันนี้เป็นคลังอาหารเลยก็ว่าได้ หากไปมาร์เก็ตแรกแล้วเห็นคิวยาว หรือบางทีอาจจะหาซื้อของที่เราต้องการไม่ได้เช่น อุปกรณ์ทำขนม ส่วนผสม เป็นต้น ให้มาที่นี่เลย คิวไม่ยาว ของเยอะ แถมมีตู้ให้คิดตังก์เองด้วย
Trader Joe’s สโลแกนเค้าคือ your neighborhood grocery store ส่วนใหญ่จะขายอาหารสำเร็จรูปแช่แข็ง แต่คนเยอะมาก อยากซื้อตั้งหลายอย่าง แต่ไม่เคยได้ซื้อเลย คิวยาวตั้งกะหน้าร้าน แล้วคิวก็วนไปตาม aisle ต่างๆของเค้า คนยืนต่อคิวทั่วร้านไปหมด ได้ข่าวว่าขายไม่ได้แจกฟรี จะคนเยอะอะไรล่ะ ที่ชอบคือร้านไวน์ของเค้า ไวน์ดีมีคุณภาพอัดแน่น ที่สำคัญเค้าใช้ถุงกระดาษ เหมือนถุงห้างไทยไดมารูสมัยก่อนอ่ะ น่ารักดี
เมื่อเดินจนปวดขา ไปนั่งเล่นได้ที่ พาร์คชื่อพาร์คอะไรไม่รู้จำไม่ได้ ชอบพาร์คฝรั่งอย่างนึง คือ คนมาที่นี่เค้ามาผ่อนคลายกันจริงๆ เอาเสื่อมาปูนอน เคยเจอแบบมานั่งปิคนิคบนเสื่อ จิบไวน์ อากาศดี แดดสวย สำหรับคนที่มีน้องหมา ทางรัฐเค้าก็จัด โซนนิ่ง หมาก็มีพาร์คของหมา คือ กั้นที่เอาไว้ให้คนพาหมามาเข้าสังคม พาร์คของหมาจะปูด้วยหินและทราย หมาต่างพันธุ์เล่นกันสนุกสนาน ยืนดูไปก็เพลิดเพลิน ถ้ามีตัวใหม่เข้ามา ทุกตัวก็จะมารุมดมตูด แล้วก็แยกย้ายกันไปเล่น ดมตูดแล้วถูกใจ ก็กลายเป็นเพื่อนกันไป
แล้ววันอาทิตย์ดีดี ก็หมดไปอีกวัน จับรถไฟกลับบ้าน สบายอารมณ์
Filed under: Travel : เที่ยวดะ
ไปเดินเล่นย่านที่นับเป็นทั้งย่าน เก๋ และ เกย์ แห่งเมืองแอปเปิ้ลยักษ์ ที่มีชื่อว่า Greenwich Village มีคนเคยบอกว่า เมื่อพวก Hipster, Artist หรือ Artiste แถวๆ Willliamsburg, Brooklyn โตขึ้น พวกเขาจะขยับขยาย ย้ายบ้านมาอาศัยอยู่แถวนี้กัน ไม่รู้ว่าจริงรึเปล่า แต่เมื่อได้สัมผัสย่านนี้เมื่อสามวันที่แล้วก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอาย …เอ่อ กลิ่นอายละมุด และกลิ่นอาย skunk คลุ้งบริเวณไปหมด
คงจะจำกันได้ ว่าสามวันที่แล้ว คือวัน Halloween ปีที่แล้วไปเหยียบ แย่ง เบียดเสียด กับคนแถวโซโห เพื่อจะดูขบวนพาเหรด ปีนี้ หนี ไปดูที่ West 4th จริงๆแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปดูขบวนหรอก ตั้งใจว่าจะไปสูดบรรยากาศครึกครื้นให้เต็มปอดที่ห่อเหี่ยว แล้วก็เป็นอย่างที่ตั้งใจจริงๆ คือ ไม่เห็นตัวขบวนเลยแม้แต่น้อย ดูแต่ผีหลงขบวน ผีขอบขบวน ผีมาไม่ทันขบวน ก็สนุกไปอีกแบบ NY Halloween คือ the best อ่ะ จะมีเมืองไหนมั๊ยที่พลเมืองจะลุกขึ้นมาแต่งตัวกันโดยมิได้นัดหมาย ใครมาคนเดียวก็แต่ง ไม่มียางอาย บ้างแต่งเป็น ผีฝรั่ง ผีไทย ผีจีน ผีญี่ปุ่น ผีสเปน ผีเด็ก ผีผู้ใหญ่ ผีชาย ผีหญิง ผี unidentified คนปราบผี และล่าสุด อินเทรนด์มากๆ ผีไอโฟน
Subway ร้านอาหาร ร้านเสื้อผ้า ร้านซักผ้า ร้านอาม่า ทุกร้านเต็มไปด้วยผี ไอ้เราไม่ได้แต่งอะไรกลับกลายเป็น มนุษย์หลงมาอยู่เมืองผี คือเค้าร่วมสนุกกันเต็มที่ แต่งเป็นอะไรมา ไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว New Yorker จะต้องทำตัวนิ่งๆ ดารงดารา ไม่บ้า คนแต่งตัวบ้าๆจะไปมองมันทำไม แล้วที่แต่งกันนี่ไม่ใช่ธรรมดา ผีแต่ละตนนี่เหมือนจ้าง makeup artist ชั้นครูมา เลือดผี นี่เจ๋งกว่า เอฟเฟกต์เลือดในหนังไทยอีก ไหนจะแผลปุปะ ตามใบหน้า ประทับใจมาก ๆๆ ย่านนี้เก๋จริงๆ มันต้องอย่างนี้สิ งานรื่นเริง
สมแล้วกับที่คนไทยให้ชื่อว่าเป็นวันปล่อยผี งานนี้ทำให้คิดว่าจริงๆแล้ว คนทุกคนมีผีอยู่ในตัวเอง (ฟังดูเหมือนชื่อหนังสือปรัชญาเนอะ คนทุกคนมีผีอยู่ในตัวเอง) รอเพียงวันปลดปล่อย ปล่อยตัว ปล่อยใจ ใน 365 วันที่หมุนอยู่ในวังวนแห่งความเครียดขอเพียงวันที่เป็นทางการวันนึงที่ผีในตัวเราจะได้ออกมาร้องรำ ทำเพลง อย่างอิสระ …
เด็กไทยอย่างเรา ทั้งชีวิต เคยปล่อยอะไรมามากมาย ทั้งปล่อยนก ปล่อยปลา และ เอ่อ…ปล่อยไก่ เพิ่งมาเคยเห็นงานปล่อยผีของจริงนี่แหละ เห็นแล้ว ..อยากจะลอง ปล่อยผีในตัวเองดูสักครั้ง ….
Let’s see what we’ve got this year…
